ماه پشت ابر پنهان است

و من

در شب بی ستاره

پشت پنجره ی دل تنگی

تنهایی را تکرار می کنم.

تمام شدن

به اندازه ی تنها شدن

خودم هم موندم

آخه غرور و خود خواهی تا چه حد؟!

به قیمت از دست دادن بهترین دوستم!

نه دیگه نباید

همه اطرافیانم سردن از من

باید بذارمش کنار

دیگه نمی خوام مغرور باشم

کاش بتونم...

یعنی می شه؟!

ساعت از نیمه گذشته است

و من به این می اندیشم:

"اگر کاری که عشق با من کرد

با تو می کرد،

چند روز دوام می آوردی؟!"

دلم واسه آدم ها می سوزه

آدمایی که زندگی شون و محدود کردن به یه سری چیزا

خودم هم جزو همون آدم هام

دلم واسه خودمون می سوزه

که نمی دونیم

زندگی یه چیزی فراتر از چیزیه که ما فکر می کنیم!